Gratis bij aanmelding
FF@50 / MFTA@50 / SSP@40
Party in the Park is een performancekunstfestival dat een hele dag duurt en wordt georganiseerd in samenwerking met Franklin Furnace en Materials for the Arts. Vanuit de overtuiging dat kunstenaars floreren binnen een sterk cultureel ecosysteem, viert het festival de decennialange samenwerking tussen drie in Queens gevestigde kunstorganisaties die zich inzetten om kunstenaars te voorzien van middelen, ruimte, kansen en een gemeenschap.
Dit jaar is een mijlpaal voor alle drie de organisaties – het 40-jarig jubileum van Socrates Sculpture Park en het 50-jarig jubileum van Materials for the Arts en Franklin Furnace – en het festival brengt hun gemeenschappen samen voor een dynamische dag vol liveoptredens, muziek en publieksparticipatie langs de waterkant van Socrates.
Het programma, samengesteld door Francheska Alcántara en getiteld ‘Performaxxing’, biedt ruimte aan gedurfde, op het lichaam gebaseerde, langdurige performances die de ‘meer-is-meer’-esthetiek omarmen als zowel symptoom als materiaal van het hedendaagse leven. ‘Performaxxing’ stelt één enkele, onopgeloste vraag: wat komt er aan het licht wanneer we het zelf tot het uiterste drijven, en wat gaat er dan verloren?
Party in the Park is meer dan alleen een feest: het is een eerbetoon aan drie in Queens gevestigde kunstorganisaties die al jarenlang actief zijn en wier langdurige samenwerking het culturele landschap van New York City al decennia lang versterkt. Het is een gelegenheid om artistieke samenwerking te eren, creatieve durf te stimuleren en de blijvende rol van de openbare ruimte bij het ondersteunen van kunstenaars en het versterken van gemeenschappen opnieuw te benadrukken.
Artiesten:
Itala Aguilera
Drie artiesten, gekleed in een outfit van eetbare stof, zullen stukjes afsnijden om op te eten en met het publiek te delen, totdat de hele outfit is opgegeten.
Crackverslaafde Barney
Het park wordt tijdelijk het domein van een fictief systeem voor de afhandeling van immigratiezaken. In plaats van een letterlijk detentiecentrum te bouwen, creëert Crackhead Barney een instelling die zich verplaatst.
Jake Brush m.m.v. Candystore & Mike Feswick
Een stapelwedstrijd waarbij de titels van afleveringen van MTV True Life als verwrongen bekentenissen worden opgezegd, waarbij de winnaar een kleine “speciale kracht” krijgt om het daaropvolgende karaoke-nummer te saboteren.
kAra Lynch
Keening is een auditieve en lichamelijke uitnodiging om samen in het openbaar te jammeren, te rouwen en te huilen, bijeen in een geografisch zinkgat in het park, als metafoor voor ons persoonlijke en collectieve verdriet.
Zavé Martohardjono
Een operachtige klaagzang op een samengesteld nummer van de kreten van disco- en housezangers, waarin de emotionele en fysieke inspanningen van queer mensen onder politieke vervolging aan de orde komen.
Rietgrassen
Drag king Stan verkent thema’s als klimaatverandering, hypermasculiniteit, ontkenning en grondstofwinning, en ontrafelt deze door middel van beweging, clownerie en geluid.
Sandy Williams IV
De fysieke grenzen opzoeken door gitaar te spelen en één enkele regel uit het nummer “Come As You Are” van Nirvana te herhalen, tot ik uitgeput ben.
Coco Villa
Fruitvlees onderzoekt hoe herhaling en volharding fungeren als vormen van verlichting en catharsis.
Muziek van Madre Guía
Materials for the Arts’ pop-up kunsthergebruikkraam
Kom kunst maken van hergebruikte materialen met inspirerende benodigdheden van Materials for the Arts. Kunstenaars van NYC's belangrijkste hergebruikfaciliteit zijn de hele dag aanwezig om deelnemers te begeleiden bij het maken van hun eigen kunstprojecten van stukjes oude technologie en andere gevonden materialen, geïnspireerd door de huidige MFTA Artist in Residence sTo Len, wiens tentoonstelling op 24 september opent in de MFTA Gallery en volgend jaar bij Socrates.
Franklin Furnace’De missie van de organisatie is het presenteren, behouden, interpreteren, onderwijzen en verdedigen van avant-gardekunst, met name kunstvormen die kwetsbaar zijn door institutionele verwaarlozing, culturele vooroordelen, hun vluchtige karakter of politiek impopulaire inhoud. De organisatie biedt fysieke en virtuele locaties voor de presentatie van tijdgebonden kunst, waaronder kunstenaarsboeken en tijdschriften, performancekunst, installatiekunst en onvoorziene hedendaagse avant-gardistische kunstvormen; en ontplooit andere activiteiten die verband houden met deze doelstellingen. Franklin Furnace zet zich in voor beginnende kunstenaars, het bevorderen van waardering voor avant-gardekunst bij iedereen en het stimuleren van de gedrevenheid van kunstenaars om ideeën te verspreiden.
Materialen voor de Kunst is het toonaangevende centrum voor creatief hergebruik in New York City, dat non-profitorganisaties op het gebied van kunst, openbare scholen en gemeentelijke instanties in NYC toegang biedt tot gratis materialen. We streven ernaar te voorkomen dat deze waardevolle spullen op de vuilstort terechtkomen en zorgen ervoor dat ze terechtkomen bij kunstprofessionals, docenten en leerlingen in de vijf stadsdelen.
Itala Aguilera is geboren en getogen in Mexico-Stad. Haar werk richt zich momenteel op het vinden van nieuwe manieren om zich uit te kleden door de materialiteit van haar kleding te transformeren, wat haar ertoe heeft gebracht te experimenteren met verschillende media, waaronder: in water oplosbare, op warmte reagerende, eetbare en natuurlijke materialen; elektronica; performance; en video. In 2025 ontving ze een beurs van de New York State Council on the Arts, waarmee ze haar solotentoonstelling *Tierra Mojada* (*Wet Land*) bij Flux IV realiseerde. Ze was tevens resident bij het Textile Arts Center in het kader van het ‘Work-in-Progress’-programma, waar ze haar liveperformance ‘Pearls’ (een thermodynamische striptease) presenteerde met steun van de Foundation for Contemporary Arts.
Crackhead Barney werd geboren in Jamaica, Queens, als dochter van streng religieuze ouders die vanuit Noord-Nigeria naar Amerika waren geëmigreerd. Ze groeide samen met haar broers en zussen op in een appartement met één slaapkamer, in een tijdperk waarin ‘wokeness’ en identiteitspolitiek het culturele landschap nog niet domineerden, en werd voortdurend gepest vanwege haar Afrikaanse immigrantenachtergrond en donkere huidskleur. Ze studeerde beeldende kunst en media aan het Hunter College en kreeg te horen dat haar kunstwerken waardeloos waren. Afgewezen door musea en galeries besloot ze het heft in eigen handen te nemen en de straten van New York City als haar doek te gebruiken. Ze schilderde beelden met haar lichaam in het stadslandschap, zonder zich te hoeven schikken naar de wensen van culturele instellingen. Ze startte het account ‘Crackhead Barney and Friends’ op Instagram en TikTok en begon een persoonlijkheidscultus op te bouwen die haar creatieve praktijk sindsdien heeft ondersteund.
Jake Brush is een kunstenaar die in New York woont. Hij is geïnteresseerd in reality-tv, roddels en interpersoonlijke conflicten, en werkt met video, performance, beeldhouwkunst en installaties. Zijn recente werk is tentoongesteld bij Wave Hill, Duplex, The Shed, International Objects, Below Grand, The Emily Harvey Foundation, Nina Johnson Gallery, het MIX Film Festival en Electronic Arts Intermix. Hij heeft deelgenomen aan de residentieprogramma’s Shandaken: Storm King, Signal Culture en het Institute for Electronic Arts aan de Alfred State University. Zijn werk is gepubliceerd in BOMB en Cultured Magazine. Zijn eerste Europese solotentoonstelling, Mall, Interrupted, opende in mei 2025 bij Kunstplaats Vonk (Hasselt, België).
Kara Lynch, een tijdgerichte kunstenaar, leeft in ballingschap in de Bronx en is cultureel actief in Indian Territory en New Orleans/Bulbancha. Kara’s kunstpraktijk, die autonomie nastreeft voor zwarte en inheemse volkeren in de diaspora, draait om her-herinnering, visie en beweging. Collectieve feministische praktijk en sociale interventie geven vorm aan Lynchs esthetische en politieke verkenningen van tijd en ruimte. Lynch is een van de kernkunstenaars van INVISIBLE – een reeks installaties op verschillende locaties die de verschrikkingen en de veerkrachtige schoonheid van zwarte en inheemse ervaringen blootleggen; en mederedacteur van *We Travel the Space Ways: Black Imagination, Fragments and Diffractions*; regisseur van BlackRussians – een lange documentairevideo; en presentator van Blues U, een tweewekelijks radioprogramma op radiocoyote.orgin, Tulsa, OK van 2021 tot 2024.
zavé martohardjono is een transdisciplinaire kunstenaar die zich bezighoudt met dans, installaties en geluid. Hun tijdgebonden werken, geworteld in ecologische en politieke bevrijding, prikkelen de zintuigen van het publiek door middel van rituelen die het dromen over een rechtvaardigere toekomst mogelijk maken. Ze zijn genomineerd voor de Bessie/New York Dance and Performance Award 2022 in de categorie ’Outstanding Performer’; ontvanger van beurzen van de Mertz Gilmore Foundation, het Community Engagement Fund, de Foundation for Contemporary Arts en de Puffin Foundation; fellow van het Center for Experimental Ethnography voor 2025; en lid van NEW INC in de track ‘Extended Realities’ voor de periode 2024-2026. Hun werk is te zien geweest in het Lincoln Center, het Kennedy Center, het Storm King Art Center, 92Y, het Aljira Center for Contemporary Art, het Asian Arts Initiative, het Bemis Center for Contemporary Art, El Museo del Barrio, de Issue Project Room, Winslow Garage, en in Amsterdam, Berlijn, Glasgow, Jakarta, Montréal, Skopje en Zürich.
Reed Rushes is een Brits-Amerikaanse performancekunstenaar die woont en werkt in Queens, New York. Rushes hanteert een multimediale performancepraktijk waarin queer-fantasie centraal staat. Door drag, beweging, video, gevonden en zelfgemaakte objecten te combineren, ontrafelen de performances van Rushes de hiërarchische scheidslijnen tussen menselijke lichamen, emotionele beleving en objectheid. Hun kunst wordt omschreven als ’het trotseren van de grenzen van de huid, en in plaats daarvan het uitdragen van solidariteit“ (Exeunt Magazine) en verkent manieren van verbinding die het fysieke domein overstijgen. Rushes werkt vaak samen met anderen en herinnert ons met zijn werk aan onze eigen onderlinge afhankelijkheid en ons vermogen tot collectieve transformatie.
Sandy Williams IV maakt werk over tijd: monumenten, sculpturen, films en gedichten. Opgegroeid in het zuiden van de VS, ontrafelt hun methodische creatieve praktijk de complexiteit van abstracte tijd door de lens van een radicale zwarte verbeelding. Hun iteratieve projecten vermengen momenten van collectieve catharsis met live, gedeelde ervaringen om de lagen van historische aanwezigheid te benadrukken die ons dagelijks leven structureren. Williams is universitair docent kunst aan de Universiteit van Richmond en ontving de Joan Mitchell Fellowship 2024, de Virginia Museum of Fine Arts Fellowship en de New York Community Trust Van Lier Fellowship.
Coco Villa is een Jamaicaans-Colombiaans-Amerikaanse danser, interdisciplinaire kunstenaar en docent, gevestigd in Brooklyn, New York. Zij leiden een kunst- en onderzoekspraktijk waarin de relaties tussen lichaam, object en landschap worden onderzocht, geworteld in Afrikaanse diaspora-tradities en rigoureus spel. Hoewel Villa voornamelijk werkzaam is op het gebied van analoge fotografie en dans, omvat hun praktijk ook kostuumontwerp, performancekunst en film.
Madre Guía (Stephanie Hewett) is een interdisciplinaire kunstenares wier werk voortkomt uit een op spel gebaseerde bewegingspraktijk binnen een onderzoekend kader. Als queer, zwarte, Afro-diasporische kunstenares met wortels in het Caribisch gebied is haar werk onvermijdelijk verankerd in emancipatoire praktijken. Hewett wil de nieuwsgierigheid naar de ervaringen van zwarte Amerikanen aanwakkeren door zich te richten op de auditieve, somatische en spirituele uitingen van zwarte vrijheid via diverse improvisatiestructuren en interdisciplinaire experimenten.
